Volvodrive Treffen en het universum van de 850 Club

Best, zondag 25 juni, 9.00 uur, de thermometer gaf al 25 graden aan. Ik reed het terrein op van het Volvodrive treffen op Aquabest. Samen met onze jongste zoon keek ik al weken uit naar dit evenement. Ze kennen me daar wel. Ik ben er praktisch altijd bij. De laatste keer heb ik zelfs nog mogen jureren. Geweldig leuk! Er werd me gelijk een plek aangewezen waar ik kon staan.

Alleen, dat kon de organisatie natuurlijk niet weten. Deze keer was ik niet in “passie-voor-glans-hoedanigheid”. En ook niet als interviewer of spreker. Vandaag was ik bezoeker. Geen bedrijfskleding of logo’s. Niks van dat alles. Gewoon in de korte broek. Ik was er voor een gezellige vader-zoondag. En natuurlijk ook om even gezellig te leuten bij “mijn matties” van de 850 Club. Dus ik reed het Volvoplein weer af en zocht een goed plekje voor de R bij deze club.

Ik zette de auto netjes neer. Zoon er uit. Ik er uit, Stoeltjes, parasol en parasolvoet er uit, stoeltjes uitklappen, parasol neerzetten en een verfrissing uit de koelbox er bij. Eerst maar eens even zitten na zo’n eind rijden. Zoonlief ging er als een speer vandoor om met zijn camera mooie plaatjes te schieten.

“Oh, een stevige parasol, da’s wel fijn. Mogen de 850-flyers hier misschien aanhangen?”, vroeg een 850-er. “Ja hoor, prima”, zei ik. Hij kwam er gelijk ook even bij zitten. Vervolgens kwam de een na de ander even buurten onder de parasol en voor ik het wist, zat ik in het epicentrum van het universum. Hoewel ik daar heerlijk zat, heb ik natuurlijk niet alleen maar gezeten. Samen met junior rondgelopen en weer een hoop mooie dingen gezien. Beetje advies gegeven, beetje lopen beppen en een hoop leuke en gezellige Volvofamilie ontmoet. Op zo’n dag is iedere Volvorijder natuurlijk extended family.

Het kwik steeg in rap tempo. Rond 14.30 uur gaf de buitenthermometer van de auto al 37 graden aan. “De auto krijgt koorts. Wat denk je ervan?, vroeg ik onze zoon. ”Zullen we iets koels gaan doen voor de auto het nog warmer krijgt?” Waar ik andere jaren praktisch als laatste het terrein afreed, vond ik het voor nu even veel te warm tijdens dit dagje uit nog langer op een veld in de schroeiende zon te zitten. Zoonlief was het er gelukkig mee eens. Desalniettemin was het weer een fantastisch leuke dag want Volvo, Volvo, Volvo. Dan is het al snel goed natuurlijk. Mensen, tot volgend jaar!

( Glansblog #15 | 23 juli 2023 )