SNUISTERUIEN

Mij vallen vaak kleine details op. Zo zie ik in Kampen regelmatig auto’s met een sticker van een visje met een bel op de achterkant. Inmiddels ben ik helemaal op de hoogte: het is een verwijzing naar de legendarische Kamper ui over de steur. Een enorme vis die met een bel om werd teruggegooid in de IJssel, wachtend op een bisschop die nooit kwam opdagen. Bel of niet, de vis liet zich nooit meer vangen.

Sinds de jaren zeventig ligt er ter illustratie een kunststof steur in het water bij de stadsbrug. Het huidige exemplaar is zeven en een halve meter lang. Hij is al een aantal keer van kleur veranderd en bijna op de schroothoop beland, maar na een grondige opknapbeurt heeft hij weer een waterdichte huid en dobbert hij trots voor het stadsfront. Wat is er door de jaren heen toch met al die voorgangers gebeurd? Er gaan geruchten over vissen die zijn weggeroest of meegesleurd door de stroming. Ik zag zelfs een foto van een grijs exemplaar met een paraplu en een joint tussen de kaken. Vast een creatieve grap uit de tijd van de kunstacademie. Er wordt zelfs gefluisterd dat er ooit een vis is ‘verdronken’, omdat men vergat hem na de Kamper Ui(t)dagen uit het water te halen.

Misschien kopen we over enkele jaren wel unieke souvenirs gemaakt van de resten van oude steuren die uit de IJssel zijn gevist. Een paar bijzondere ‘snuisteruien’ uit de Kamper geschiedenis, zeg maar.

(Stadscolumn #1 | 15 maart 2020)

“WÖÖR BI’J D’R ENE VAN?”

Dat hoorde ik toen ik net in 1995 in Kampen kwam wonen. Als iemand van “buitenaf” wist ik eerst niet precies wat men hiermee bedoelde. Inmiddels ben ik echter volledig ingeburgerd en versta ik het dialect. Hierdoor kan ik nu met trots zeggen dat ik er “ene” van Kampen ben. Hoewel ik geen inheemse stamboom heb, heb ik mijn bedrijf tot mijn eigen Kamper stamboom uitgeroepen.