TRADITIE IS BELANGRIJK

Als u mijn columns volgt, weet u: ik heb een hekel aan wachten. Toch is er één rij in Kampen waar ik elk jaar met mijn hele gezin vol overgave in aansluit, een echte Kamper traditie die voor ons het begin van het voorjaar markeert. De afgelopen periode stond in het teken van voorzichtigheid. Handen wassen, afstand houden en de deur open voor frisse lucht; we proberen met z’n allen corona weg te poetsen. Zeker nadat onze jongste zoon eind vorig jaar flink te pakken werd door een besmetting op school, beseffen we nog meer hoe belangrijk gezondheid is. We houden ons aan de regels, vermijden de drukte en wachten geduldig tot de wereld weer een beetje opengaat.

Maar als de lente nadert, breekt er een moment aan waarop we onze principes over ‘niet wachten’ even opzijzetten. Zodra IJssalon Marena de deuren opent, staan we er. Of het nu lenteachtig warm is of nog klappertandend koud: die rij hoort erbij. Het is de officieuze start van het seizoen. Voor dat eerste bolletje ijs hebben we alles over. Want regels zijn er om ons te beschermen, maar tradities zijn er om het leven kleur te geven!

(Stadscolumn #37 | 31 december 2021)

“WÖÖR BI’J D’R ENE VAN?”

Dat hoorde ik toen ik net (1995) in Kampen woonde. “Wat zeggen ze nou?”, dacht ik eerst. Later zag ik het ergens staan. Aha, zo schrijf je dat dus op zijn Kampers. Als iemand van “buitenaf” wist ik ook niet precies wat men hiermee bedoelde. Inmiddels ben ik ingeburgerd en versta ik het Kampers dialect, wat betekent dat ik nu met trots kan zeggen dat ik er “ene” ben. Hoewel ik geen inheemse Kamper familiestamboom heb, heb ik mijn bedrijf Passie voor Glans tot mijn eigen Kamper stamboom uitgeroepen.