VRIJE DAG

Het was een zeldzame vrije dag. Met een hapje en een drankje in de hand genoot ik van een verjaardagsfeestje in een grote tuin. Totdat een buurman van de gastheer, met een blik over zijn zonnebril richting mijn Volvo V70 R, het gesprek opende. ‘Fijne wagens, maar die hebben hun tijd wel gehad, toch?’ Hij knikte pocherig naar zijn moderne BMW X5. ‘Ik rijd gewoon door de wasstraat. Gemak dient de mens.’ Toen hij vroeg wat ik voor de kost deed en ik antwoordde dat ik detailer ben, zag ik zijn hersens kraken. ‘Je bent eigenlijk gewoon een autopoetser?’ stelde hij vast. Ik dacht aan een zin uit ‘De Renner’ van Tim Krabbé: ‘De leegheid van die levens schokt me.’ Had ik zin om deze man op mijn vrije dag uit te leggen wat het verschil is tussen een snelle wasstraat-wax en de diepe, krasloze glans van een echte detailbehandeling?

Ik besloot het erbij te laten. Deze detailer stond even ‘uit’. Soms hoef je niet te overtuigen met woorden. Ik wist dat hij straks, op weg naar zijn X5, langs mijn glanzende R zou lopen. Dan zou hij het vanzelf zien. Ik nam een blokje kaas met een augurkje en een vlaggetje. De APK-overwinning van mijn Volvo vieren we thuis wel weer met gebak. Vandaag was het gewoon tijd om te genieten van de rust.

(Glansblog #10 | 31 augustus 2022)