ZANDSCULPTUREN

“Kijk jongens, een zandsculptuur!” riep onze jongste vanuit de Volvo. We schoten in de lach. Bij de Jumbo aan het Hanzeplein stond een auto die zo dik onder het stof zat, dat de oorspronkelijke zwarte lak nauwelijks nog te herkennen was. De associatie was snel gemaakt: we waren kort daarvoor naar “Zandverhalen” in Elburg geweest. Ongeacht of je nu iets met de verhalen hebt of niet, de zandsculpturen in Elburg zijn een spektakel. In enorme loodsen hebben kunstenaars van over de hele wereld met metershoog zand een unieke sfeer gecreëerd. Gecombineerd met brocante, planten en zachte schapenvachtjes is het een perfect uitje voor een regenachtige dag. Wij sloten ons bezoek af in stijl: met koffie en ‘zandgebakjes’.

Maar terwijl het zand in Elburg kunst is, is het op je auto vooral een lastpak. Kort na ons uitje belde een klant me in paniek op: “Marinus, mijn Audi ziet eruit alsof ik Parijs-Dakar heb gereden!” Saharazand is een terugkerend fenomeen waar je als autobezitter niet blij van wordt. Het is essentieel om dit zand op de juiste manier te verwijderen om krassen in de lak te voorkomen. Want hoe mooi die zandsculptuur bij de Jumbo ook was, als detailer help ik mijn klanten liever om hun lak weer ‘zandvrij’ en glanzend te krijgen.

(Stadscolumn #47 | 30 september 2022)

“WÖÖR BI’J D’R ENE VAN?”

Dat hoorde ik toen ik net (1995) in Kampen woonde. “Wat zeggen ze nou?”, dacht ik eerst. Later zag ik het ergens staan. Aha, zo schrijf je dat dus op zijn Kampers. Als iemand van “buitenaf” wist ik ook niet precies wat men hiermee bedoelde. Inmiddels ben ik ingeburgerd en versta ik het Kampers dialect, wat betekent dat ik nu met trots kan zeggen dat ik er “ene” ben. Hoewel ik geen inheemse Kamper familiestamboom heb, heb ik mijn bedrijf Passie voor Glans tot mijn eigen Kamper stamboom uitgeroepen.