GRATIS WEGGEVERS

Nieuwsgierig geworden door een advertentie voor gratis stenen, dook ik in de wereld van de Kamper weggevers. Wat geven Kampen- en IJsselmuidenaren zoal weg op Marktplaats? Onder de postcode 8261 stuitte ik op een bonte verzameling items die me niet alleen verbaasden, maar ook aan het denken zetten over de verhalen erachter. De lijst is eindeloos en opmerkelijk. Wat dacht u van een “zo goed als nieuwe” sabelpoothaan van negen maanden? Zou hij te hard kukelen voor de buren, of juist helemaal niet? Ik vond verder alles: van wandelende takken en complete blokhutten tot een koraalroze vlindertuniek. Bijzonder was de jarige job die veertig werd en de stad trakteerde op… oude waaltjes. “Ik moet er vanaf!”, schreef hij bij een foto van de stenen en een blitse selfie met zonnebril.

Soms is ‘gratis’ een relatief begrip. Zo wilde iemand een Wii-spel van Avatar best weggeven, mits er een reep chocolade tegenover stond. Maar de meest opmerkelijke vondst was toch wel de Afrikaanse reuzenslak. Een joekel van een beest die over kinderhandjes glibberde, op zoek naar een nieuw huis. Het bewijst maar weer: wij Kampenaren zijn een gul volk. Of het nu gaat om overtollige stenen of exotische huisdieren, er is altijd wel een buur die een ander blij wil maken.

(Stadscolumn #48 | 31 oktober 2022)

“WÖÖR BI’J D’R ENE VAN?”

Dat hoorde ik toen ik net (1995) in Kampen woonde. “Wat zeggen ze nou?”, dacht ik eerst. Later zag ik het ergens staan. Aha, zo schrijf je dat dus op zijn Kampers. Als iemand van “buitenaf” wist ik ook niet precies wat men hiermee bedoelde. Inmiddels ben ik ingeburgerd en versta ik het Kampers dialect, wat betekent dat ik nu met trots kan zeggen dat ik er “ene” ben. Hoewel ik geen inheemse Kamper familiestamboom heb, heb ik mijn bedrijf Passie voor Glans tot mijn eigen Kamper stamboom uitgeroepen.