OMA’S PANDA

Voor een oma is haar zwarte Fiat Panda na haar (klein)kinderen haar grootste trots. Hoewel de auto maandelijks door de wasstraat ging, verdween de glans langzaam. Haar zoon besloot in te grijpen en kwam via Google terecht bij Passie voor Glans. De vraag was helder: “Kun je deze Panda weer laten stralen?” Toen de Panda in de werkplaats aankwam, was het direct duidelijk: hier viel eer aan te behalen. Na een intensieve dieptereiniging (kleien), een lichte polijstsessie en een hoogwaardige wax, zag de zwarte lak er weer diep en glanzend uit. Ook het interieur kreeg een flinke opfrisbeurt. Toen ik “oma” belde dat haar bolide klaarstond, besloot ze ondanks haar leeftijd het hele eind vanuit de binnenstad te gaan lopen.

Terwijl ze onderweg was, brak er plotseling een enorme stortbui los over Kampen. Met de muziek in de werkplaats overstemd door het geweld op het dak, wist ik: ik moet haar ophalen. “Wat een service,” zei ze verrast toen ik haar oppikte bij de Jumbo aan het Hanzeplein. Ik bracht haar veilig en droog naar haar glanzende auto. “Hij lijkt wel nieuw!”, riep ze blij uit. Met een glimlach reed ze even later de werkplaats uit. Kinderen en kleinkinderen zien hun oma voortaan weer in stijl aankomen. Want echte glans zit hem niet alleen in de lak, maar ook in de manier waarop we voor elkaar zorgen.

(Stadscolumn #51 | 31 januari 2023)

“WÖÖR BI’J D’R ENE VAN?”

Dat hoorde ik toen ik net (1995) in Kampen woonde. “Wat zeggen ze nou?”, dacht ik eerst. Later zag ik het ergens staan. Aha, zo schrijf je dat dus op zijn Kampers. Als iemand van “buitenaf” wist ik ook niet precies wat men hiermee bedoelde. Inmiddels ben ik ingeburgerd en versta ik het Kampers dialect, wat betekent dat ik nu met trots kan zeggen dat ik er “ene” ben. Hoewel ik geen inheemse Kamper familiestamboom heb, heb ik mijn bedrijf Passie voor Glans tot mijn eigen Kamper stamboom uitgeroepen.