KLOK POETSEN Poetsen, poetsen, poetsen; ik denk er de hele dag aan. Zelfs als ik langs de Buitenkerk loop en de klokken hoor, vraag ik me af: worden die eigenlijk gepoetst? Mijn zoektocht naar het antwoord leidde me diep de Kamper geschiedenis in, naar de beroemdste klokkengieter die onze stad ooit gekend heeft: Geert van
HAP, SLIK, WEG “Ga jij eens even een glutenvrij gebakje halen voor de visite?” Met deze opdracht en een knipoog naar de ’twintig minuten beweging’ van school, stuurde ik mijn jongste zoon op pad. Hij kwam terug met twee bijzondere vierkantjes van een plek die hij simpelweg omschreef als: “Happen”. Nieuwsgierig geworden door de korte
NIET MOEILIJK DOEN ALS HET MAKKELIJK KAN Bijna elke stad heeft een plek waar ouderen elkaar treffen om de dag door te nemen. In Kampen vind je dit ‘schaduwcollege’ naast Café de Unie, tussen de zebrapaden met uitzicht op de IJssel en de Plantage. Hier wordt de wereldpolitiek besproken, gerookt en gelachen. Of het nu
LIESJE Fietsend door de stromende regen in de Hanzewijk zag ik haar staan: eenvoudige welvingen, een donker uiterlijk en op haar achterkant in knalroze letters de naam: Liesje! Hoewel ik drijfnat was, wist ik één ding zeker: deze auto moest ik toevoegen aan mijn verzameling ‘autonamen’. Ooit vroeg iemand mij: “Wat voor mensen komen er
HET KAMPERS KWARTIERTJE Net terug van de tandarts zit ik in mijn werkplaats met een verdoofde mond. Een appje van een vriendin: “Eindelijk staat je kwek eens stil!” Mijn omgeving weet het: ik sta aan of ik sta uit. Er zit niets tussenin. Maar er is één moment waarop ik volledig stilval: zodra ik een
TENNISBALLEN IN DE BINNENSTAD Ken je Goosen? Voor Kampenaren is Th. Goosen op de Oudestraat een begrip. Het is zo’n zeldzame ‘kansspelentabaktijdschriftkantoorsouvenirboekhandelwinkel’ waar de tijd lijkt stil te staan, maar waar ze op wonderbaarlijke wijze altijd precies hebben wat je zoekt. Zelfs als dat iets is wat je totaal niet in een boekhandel verwacht. Een
DAAR STOND ZIJ INEENS… Tijdens het internationale evenement Classicsnl in Leeuwarden gebeurde er iets bijzonders. Een dame in een prachtige rode fifties-jurk en leren jack gebruikte de lak van mijn zwarte Volvo als spiegel om haar make-up bij te werken. Het was alsof ik ter plekke terug in de tijd was gereisd naar de jaren
“TOT VOLGENDE MAAND!” Tijdens een wandeling door de Hendrik van Viandenstraat viel mijn oog op KamperFlora. Ik moet eerlijk zijn: ik loop vaak warmer voor de nieuwste glascoating dan voor een bos bloemen. Maar na dertien jaar “bloemloze stilte” besloot ik dat het tijd was om mijn vrouw eens echt te verrassen. Nog een tikkeltje
DUCTTAPE Tijdens een stadswandeling door Kampen, genietend van een Morena-ijsje, probeerde mijn jongste zoon me voortdurend naar links te laten kijken. “Kijk daar, pap!” Het begon me te dagen: hij paste mijn eigen tactiek op mij toe. Waar ik hem eerder probeerde af te leiden van de McDonald’s, probeerde hij mij nu te behoeden voor
DE GROTE M Na een bezoek aan mijn ouders rijd ik met mijn jongste zoon terug naar Kampen. De radio staat hard, we zingen mee, maar ik voel de bui al hangen. Zijn bloedsuikerspiegel daalt en zijn baldadigheid stijgt. Ik weet wat er gaat komen: zodra de gigantische letter M langs de snelweg verschijnt, is
N50 Werken vlakbij de N50 heeft grote voordelen: klanten uit het hele land rijden zo de werkplaats in en ik ben zelf razendsnel op locatie. Maar er is een schaduwzijde. Bijna dagelijks hoor ik de sirenes van de brandweer, politie en ambulances. Elke keer weer doe ik een schietgebedje: “Laat het alsjeblieft alleen materiële schade
TOUR DE GLANS Toen onze oudste zoon jaren geleden op kamp ging met de Dirk van Dijk-school, bood ik mij aan als tassenwagen. Met een Volvo V70 R heb je immers ruimte zat. Dat heb ik geweten: modderige gympen en een ‘miljoen’ tassen braken de auto bijna af. Bij de jongste zoon pakte ik het