NIET MOEILIJK DOEN ALS HET OOK MAKKELIJK KAN Bijna ieder dorp of stad heeft een plek waar ouderen elkaar graag treffen. U kent dat vast wel. Als u achter het Stedelijk Museum Kampen langsloopt, ziet u bij ons ook zo’n groepje. Om precies te zijn naast Café de Unie, tussen twee zebrapaden in, met uitzicht
LIESJE Fietsend in de stromende regen door de Hanzewijk, reed ik langs haar. Zij was eenvoudig, had mooie doch simpele welvingen en was donker. Ik houd van donker. Op haar stevige achterkant droeg zij in knalroze letters de naam: Liesje! Vertederd fietste ik verder met een zware fietstas. Ik had het liefst willen stoppen om
HET KAMPERS KWARTIERTJE EN IK Net teruggefietst van de Ratelaar vanwege een bezoekje aan tandarts Bosch en daar zit ik dan in mijn werkplaats met een nog verdoofde mond. “Pling”, een appje. Een vriendin vraagt of ik langskom om even naar een beschadiging op haar auto te kijken. “Nee”, app ik. “Zaterdag ben je de
TENNISBALLEN IN DE BINNENSTAD Kent u Goosen? De meesten van u toch wel, denk ik? Of zit ik nu te veel in een bubbel, waarbij ik denk dat iedereen Goosen kent? Nou vooruit! Voor Kampenaren die Goosen nog niet kennen: Th. Goosen is al een eeuwigheid een kansspelentabaktijdschriftkantoorsouvenirboekhandelwinkel op de Oudestraat, middenin de stad, tegenover
DAAR STOND ZIJ INEENS… Een dame in een prachtige rode fifties-jurk, met daaroverheen een fifties leren jack. Zij stond op fifties-schoenen, met een fifties-tasje om de arm, haar fifties-make-up bij te werken in het spiegeltje van mijn auto. Daarna checkte zij in de lakspiegeling van mijn zwarte Volvo nog even of haar outfit wel netjes
ZE ZEI: “TOT VOLGENDE MAAND!” Tijdens een van mijn stadse wandelingetjes liep ik door de Hendrik van Viandenstraat richting Coöp en daar zag ik KamperFlora. Omdat ik mijzelf ken, weet ik dat ik soms warmer loop voor de nieuwste glascoating dan voor – laten we zeggen – het kopen van een bos bloemen en ik
DUCTTAPE Tijdens een van mijn stadswandelingen in Kampen liep ik met ons jongste zoontje gezellig te kletsen over onder andere school, meisjes en auto’s. In de hand hadden wij een smakelijk Morena ijsje. Hij wees midden in het gesprek ineens naar links, richting de kade; “Kijk, pap”. Ik keek naar hetgeen hij aanwees, reageerde erop
DE GROTE M Na een bezoekje aan mijn ouders, op gepaste afstand achter in de tuin, rijd ik samen met ons jongste zoontje terug naar Kampen. We blèren heerlijk hard samen met Nederlandstalige radiohits mee. Hij wordt steeds baldadiger en dan weet ik al hoever het is. Zijn bloedsuiker zakt. Kortom: er moet weer snel
N50 Het positieve aan het werken zo dichtbij de N50 is dat klanten vanuit het hele land, hopla, zo even hierheen rijden. Je zit hier in Kampen echt supercentraal. Omgekeerd zit je ook supersnel bij je klanten. Omdat je zo vlakbij de N50 zit, hoor ik bijna dagelijks sirenes. Brandweer, politie, ambulances. Er zijn inmiddels
TOUR DE GLANS Toen onze oudste zoon op kamp ging met de Kamper Dirk van Dijk-school, bood ik mijn hulp aan. Ik zal wel de tassenwagen zijn. Ruimte zat, want een grote Volvo. (Een V70R voor de kenners!) Nou, dat heb ik geweten. Een miljoen tassen heb ik voorbij zien komen. Nou ja, een miljoen
VET, MAN! Je verwacht het niet direct in zo’n landelijk gelegen plaatsje als Wezep, maar op zaterdag vijf september vanaf half twee komen Corvettes, Camaro’s en Firebirds in allerhande modellen en jaargangen bij elkaar op één parkeerplaats bij partycentrum Coelenhage. De Chevrolet-enthousiasten weten dit natuurlijk wel. Die weten allang dat sinds jaar en dag de
MEESTERPOETSER Enige tijd geleden liepen mijn vrouw en ik over de Oudestraat toen ze een winkel in wilde voor flinke voorraad tandpasta, shampoo en dat soort zaken. Ik krijg altijd jeuk van zulke winkels. Uit voorzorg wacht ik buiten. Mijn vrouw is er al aan gewend. Naderhand draag ik de tas, bij wijze van compromis.